เวลาเปลี่ยน สิ่งต่างๆรอบตัวเปลี่ยน คนเปลี่ยน ใจคนก็เปลี่ยน
บางอย่างอาจแย่ลง แต่บางอย่างก็ดีขึ้น แต่บางสิ่งก็อาจไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เลือกทำในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองและคนรอบข้าง ในแต่ละวันของชีวิต
ความสุขเล็กๆน้อยๆ.....
เพียงพอแล้วละมั๊ง....
วันที่ 5 ธันวา
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
และก็รักพ่อครับเกลียดการเป็นแบบนี้
เกลียดอาการแบบนี้
เกลียดความรู้สึกแบบนี้
เกลียดสิ่งที่เป็นแบบนี้
เกลียดเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้
เกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้
ทำให้คนอื่นต้องเป็นห่วงอีก
ทำให้คนอื่นทุกข์เพราะเราอีก
ทำตัวไม่ดีอีกแล้ว
เมื่อไหร่.... จะทำได้ซักที....
ถ้าอยากทำเพื่อคนอื่น ก็ต้องเลิกทำตัวเป็นภาระกับคนอื่น
เมื่อไหร่.... จะเข้มแข็งได้ซักที....
ความรัก...
ใครๆก็อยากเป็นคนที่สมหวัง ใครบ้างหละที่อยากผิดหวัง
คนที่ผิดหวัง โดนปฏิเสธ ก็มีแต่ความเจ็บช้ำ ท้อแท้ จิตใจอ่อนแอ
ใครหละ จะอยากรู้สึกอย่างนั้น
ความรัก...
จำเป็นต้องเป็นที่หนึ่งเสมอหรือเปล่า?
ถ้าไม่ใช่ที่หนึ่ง แล้วจะทำใจได้มั๊ย?
เคยได้ยินคำว่า "ที่สองก็เท่ากับแพ้" ทั้งในเรื่องกีฬา การงาน การแข่งขัน หรือความรักก็ตาม
เมื่อเราแพ้ ก็จะมีความรู้สึกอยู่อย่างน้อยสองทาง
ตั้งหลักสู้ใหม่เพื่อกลับมาเอาชนะ
ถอดใจไม่อยากสู้ต่อยอมเป็นผู้แพ้
คำว่า "เอาชนะ" ที่แท้จริง
คือ "การเอาชนะใจตัวเอง"
เอาชนะ ความท้อแท้ ความกดดัน ความสิ้นหวัง ความอ่อนแอ และ ความขี้เกียจ
ไม่ใช่ "การเอาชนะผู้อื่น"
หรือถ้า ถอดใจเพราะพอใจในสิ่งที่ตนมี อย่างนั้นก็คงเป็นสิ่งที่หลายๆคนเลือก
แต่คนที่ถอดใจเพราะยอมเป็นผู้แพ้... ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไป
แล้วเมื่อไหร่ ที่จะมีโอกาสไปยืนอยู่ในจุดที่เป็นผู้ชนะ
ในเมื่อ"คุณแพ้ใจตัวเอง" คุณก็ไม่มีทางสู้ใครได้
